O festiwalu


Musica Divina nie jest kolejnym festiwalem muzyki dawnej na mapie Europy. Jest wydarzeniem, które stara się stworzyć przestrzeń dla emocjonalnego i intelektualnego doświadczenia sacrum w muzyce. Wprawdzie w programach koncertów odnaleźć można przede wszystkim sporo dawnej muzyki sakralnej (rozpiętej między średniowieczem a barokiem), jednak zupełnie nie chodzi w nich o quasi-archeologiczne odkrywanie muzycznych „wykopalisk”. Tworzymy raczej przestrzeń spotkania, w której wokół pasji do muzyki wyrosłej z chrześcijańskiego korzenia i liturgicznej tradycji Kościoła Wschodu i Zachodu, gromadzą się artyści i słuchacze o różnej wrażliwości, przekonaniach i motywacjach. To, co ich łączy to nie tylko pasja, ale także przekonanie o ponadczasowej wartości sztuki i kluczowej roli, jaką pełni ona w życiu człowieka.

Dokładamy starań, by wydarzenia festiwalowe sprzyjały doświadczaniu muzyki w sposób wielowymiarowy – przede wszystkim dzięki wspaniałym wnętrzom krakowskich świątyń, w których mamy przywilej gościć, a także przez odpowiednie oświetlenie, troskę o szczególne skupienie czy merytoryczne wprowadzenie do prezentowanego repertuaru. Ważną przestrzeń dialogu stanowi coroczna festiwalowa publikacja, która jest głosem zarówno organizatorów festiwalu i zaproszonych artystów, jak i słuchaczy, dzielących się swoim doświadczeniem. Intelektualnego wymiaru Musica Divina dopełniają spotkania i rozmowy z przedstawicielami zaproszonych zespołów, w trakcie których nie tylko lepiej poznajemy koncertowy repertuar, ale także skracamy nieco zwyczajowy dystans między publicznością i artystami. Wszystko wskazuje na to, że taką formułę ceni sobie Publiczność Musica Divina, która z roku na rok coraz liczniej zjawia się na koncertach.

Repertuar każdej odsłony Festiwalu konstruowany jest w oparciu o tradycję i jej różnorodność. Zależy nam na tym, aby ukazywać współczesne odczytania nieprzebranego muzycznego skarbca chrześcijaństwa. Sięgamy do źródeł Kościoła Zachodu i Wschodu, do średniowiecznej monodii i polifonii renesansowej, szukamy wyjątkowych brzmień lokalnych tradycji pielęgnujących swoje dziedzictwo od pokoleń aż do dzisiaj, znajdujemy ich echa w utworach, które powstawały przez wieki i powstają współcześnie. Staramy się opowiadać o tradycji (tej rozumianej jako treści wiary chrześcijańskiej oraz tej, na którą składają się dokonania wielu pokoleń artystów), jako o żywym organizmie, który domaga się ciągłej aktualizacji i odczytywania na nowo, w którym nie brak wewnętrznego napięcia i złożoności. Wskazując ten ogromny skarbiec treści wiary i kultury nie staramy się być ani kaznodziejami ani estetyczną wyrocznią – dajemy szansę by muzyka przemówiła autentycznym głosem współczesnych wykonawców, którzy zazwyczaj nie pretendują do miana spadkobierców dawnych mistrzów, ale starają się odnaleźć w ich twórczości wciąż aktualne treści i mówić o nich językiem własnej wrażliwości i talentu. 

Jednym z głównych celów, jaki sobie stawiamy jest popularyzowanie i udostępnianie tego, co postrzegamy jako nieznany i często niedoceniony skarb. Dlatego koncerty Musica Divina zawsze były i pozostaną bezpłatne. Wynika to również z naszego przekonania, że przestrzeń sakralna, szczególnie ta, która jest wciąż przeznaczona głównie dla liturgii i modlitwy, nigdy nie powinna być wykorzystywana dla komercyjnych celów. 

Od samego początku podkreślaliśmy, że skonstruowany na tej zasadzie festiwal może trwać wyłącznie jako dzieło wspólne – by się rozwijać wymaga troski i wsparcia swojej Publiczności. Jednak dopiero od 2021 roku bardzo konkretnie zapraszamy do realizowania tej niełatwej misji popularyzatorskiej wszystkich tych, którym leży na sercu troska o sztukę i kulturę chrześcijańską. Rozpoczęliśmy drogę do stworzenia z Musica Divina pierwszego w Polsce Festiwalu Społecznego, którego głównym budulcem i oparciem jest finansowanie oddolne. Dzięki Patronom Musica Divina chcemy sięgać po coraz bardziej ambitne cele artystyczne. Wsparcie darczyńców traktujemy nie tylko jako zabezpieczenie finansowe wydarzenia, ale też okazję do budowania szczególnego rodzaju relacji między organizatorami a publicznością. Szansę do wejścia w lepszy wymiar tworzenia kultury – oparty o zaangażowanie społeczne, współdecydowanie o kierunku artystycznego rozwoju, odpowiedzialność i wzajemne zaufanie.