Muzyka Cristóbala de Moralesa i Nicolasa Gomberta nie wymaga szczególnego wprowadzenia – ich znaczenie w kanonie renesansowej muzyki Zachodu było uznawane już za ich życia. Obaj kompozytorzy pełnili funkcje w najbardziej prestiżowych instytucjach swoich czasów, a ich dzieła rozprzestrzeniły się szeroko po świecie chrześcijańskim za pośrednictwem niezliczonych manuskryptów i druków. Tak szerokie ich rozpowszechnienie świadczy o wszechstronności oraz o różnorodnym zastosowaniu ich muzyki w różnych przestrzeniach wykonawczych i geograficznych.
Choć nie istnieją bezpośrednie powiązania biograficzne między tymi dwoma twórcami, ich współobecność w wielu ważnych źródłach sugeruje wspólną linię stylistyczną i pokrewieństwo estetyczne – zwłaszcza w kontekście świata Habsburgów Iberyjskich. Inspirowany zbiorami na vihuelę i głos, drukowanymi w XVI-wiecznej Hiszpanii, niniejszy program zgłębia sakralną twórczość Gomberta i Moralesa, poszukując paralel i wspólnych cech ich języka muzycznego. Analizując źródła, w których ich utwory pojawiają się razem – jak chociażby chóralne księgi Kaplicy Sykstyńskiej i Kaplicy Giuliańskiej w Rzymie czy drukowane kolekcje Jacquesa Moderne’a i Girolama Scotto – staramy się uchwycić subtelne ślady ich kunsztownego kontrapunktu i rozległej wyobraźni muzycznej. To dzieła przeznaczone zarówno dla książęcych dworów, jak i do mistycznej kontemplacji – utkane w bogaty gobelin, który rezonuje zarazem z zewnętrznym splendorem renesansu, jak i z intymną architekturą duszy.