Urodzony w 1946 roku w Nowym Jorku, szwajcarsko-amerykański lutnista Hopkinson Smith ukończył z wyróżnieniem studia muzyczne na Harvardzie w 1972 roku. W następnym roku przyjechał do Europy, aby studiować u Emilio Pujola w Katalonii i Eugena Dombois w Szwajcarii. Następnie zaangażował się w liczne projekty kameralne, był m.in. współzałożycielem zespołu Hespèrion XX. Od połowy lat 80. skupił się niemal wyłącznie na repertuarze solowym na dawne instrumenty szarpane, realizując serię nagradzanych nagrań dla wytwórni Naïve. Należą do nich muzyka hiszpańska na vihuelę i gitarę barokową, francuska muzyka lutniowa renesansu i baroku, muzyka włoska początku XVII wieku i niemiecki późny barok.

Wydane w 2000 roku nagranie jego lutniowych aranżacji bachowskich Sonat i Partit na skrzypce solo spotkało się z szerokim uznaniem prasy. Magazyn Gramophone nazwał je „najlepszym nagraniem tych utworów na jakimkolwiek instrumencie”. Nagranie Dowlanda, wydane w 2005 roku, zdobyło nagrodę Diapason d’Or i zostało nazwane „cudownie osobistym” w recenzji New York Times’a. Jego najnowszy album Bright and Early poświęcony jest najstarszym źródłom włoskiej muzyki na lutnię renesansową z dziełami Spinacino i Dalzy.

Hopkinson Smith koncertował i prowadził kursy mistrzowskie niemal na każdym kontynencie, łącząc czasami pustelniczy styl życia z cygańskim. W latach 2007 i 2009 występował i prowadził warsztaty w Palestynie pod patronatem Fundacji Barenboim-Said i Szwajcarskiej Rady Sztuki. W 2010 roku otrzymał nagrodę muzyczną włoskiego regionu Apulia „maestro dei maestri, Massimo interprete delle musiche per liuto dell’antica Europa Mediterranea” jest też laureatem Nagrody Muzycznej miasta Petrer w 2015 roku w prowincji Alicante w Hiszpanii, a w 2018 roku został uhonorowany na Międzynarodowym Festiwalu Taxco w Meksyku. W październiku 2021 otrzymał nagrodę Chitarra d’Oro od Convegno Internazionale de la Chitarra w Mediolanie. Wykłada w Instytucie Studiów Zaawansowanych Schola Cantorum Basiliensis.