

7 sierpnia 2025 ‡ 19:00 i 21:00
Kościół Ewangelicki św. Marcina
ul. Grodzka 58 | Kraków
„Ryczenie”, czyli donośny głos osła, to dźwięk rzadko kojarzony z harfą. A jednak od późnego średniowiecza aż po XVI wiek to właśnie tzw. harfa bray była standardową wersją tego instrumentu.
Jej charakterystyczne brzęczenie, powstające dzięki specjalnym klinom dotykającym strun, pozwalało harfie konkurować głośnością z instrumentami dętymi. Choć moda na kliny stopniowo zanikała, nadal odnajdujemy harfy tego typu w XVII-wiecznych źródłach włoskich.
Harfa była wszechobecna w średniowiecznej i renesansowej Europie – zarówno jako instrument solowy, jak i kameralny, w przeróżnych konfiguracjach z fidelem, organetto czy fletami.
Na szczególną uwagę zasługują prezentowane w programie intabulacje ze źródła Ms. Leipzig I.191 (1540) – to najstarsze znane opracowania muzyki przeznaczone konkretnie na harfę.
Conductus rondellus: Flos regalis Anonim (XIV w., Anglia)
Alleluia virga ferax Aaron Anonim (XIV w., Anglia)
Motet: Omnis terra Anonim (XIV w., Anglia)
Mein einigs A Paul Hofhaimer (1459 – 1537), Ms. Leipzig I.191
De toutes flours Guillaume de Machaut (1300-1377)
Esperance qui m’asseüre Guillaume de Machaut
Tant doucement m’ont attrait / Eins que ma dame / Ruina Guillaume de Machaut
Praeludium Anonim (XVI w.), Ms. Leipzig I.191
Innsbruck, ich muss dich lassen Heinrich Isaac (ok. 1450–1517)
Ein Final Anonim (XVI w.), Ms. Leipzig I.191
Regina gloriosa Johannes Ciconia (1370-1412)
Sì dolce non sonò Francesco Landini ( ca. 1325-1397)
Una Pantera Johannes Ciconia
Triste Plaisir et douleureuse joye Gilles de Binchois (ca.1400-1460)
Nach Willen dein Paul Hofhaimer (1459-1537), Ms. Leipzig I.191
J’ay pris amour a ma devise Anonim (XV w.), Dijon Ms. 517
J’ay pris amour a ma devise A Anonim (XV w.), Perugia Ms. 1013
J’ay pris amour a ma devise B Anonim (XV w.), Perugia Ms. 1013
Jay pris amours a ma devise Heinrich Isaac
Amours me fait désirer Guillaume de Machaut
Ma fin est ma commencement Guillaume de Machaut


