Założony przez Marcela Pérèsa w 1982 roku w opactwie Senanque, Ensemble Organum zmierzył się z większością europejskich repertuarów średniowiecznych, kluczowych dla rozwoju muzyki od VI wieku. Niezliczone koncerty w Europie, Ameryce Północnej i Południowej, Afryce i na Bliskim Wschodzie, nagranie około trzydziestu płyt CD oraz częste występy w radiu i telewizji sprawiły, że Ensemble Organum odegrało decydującą rolę w odrodzeniu muzyki średniowiecznej, ujawniając ogromną różnorodność dziedzictwa muzycznego Europy. W 2001 zespół przeniósł się do dawnego opactwa Moissac, gdzie powstało centrum badań nad muzyką dawną – CIRMA (Centre Itinerant de Recherche sur les Musiques Anciennes).
Poza walorami estetycznymi, wykonania Ensemble Organum zostały opracowane z myślą o podejściu interdyscyplinarnym, aby uczynić z muzyki ważne narzędzie w refleksji nad historią ludzkiej mentalności. Zespół proponuje nowe podejście do przeszłości, umieszczając ponowne odkrywanie i aktualizację muzyki dawnej w sercu wielkich społeczno-kulturowych trendów współczesnego świata.

Adrian Sîrbu – studiował teologię prawosławną, filozofię chrześcijańską i muzykę bizantyjską. Był uczniem prof. Lykourgosa Angelopoulosa, Archona Protopsaltesa Archidiecezji Konstantynopolitańskiej.
Jako dyrygent założonego w 1997 roku Chóru BYZANTION Adrian Sîrbu brał udział w licznych festiwalach, międzynarodowych sympozjach i trasach koncertowych w całej Europie, uczestniczył również w nabożeństwach świątecznych na górze Athos. Wydał 13 albumów z muzyką bizantyjską i kolędami. Od 2004 jest członkiem Greckiego Chóru Bizantyjskiego (Ateny), a od 2010 śpiewa również z Graindelavoix (Belgia).
Sîrbu rozwija działalność badawczą, publikując w czasopismach specjalistycznych oraz tłumacząc z języka greckiego na rumuński wiele książek poświęconych muzyce. Prowadzi i koordynuje międzynarodowe kursy mistrzowskie śpiewu bizantyjskiego na Uniwersytecie Artystycznym w Jassach.
Od 2009 roku jest młodszym asystentem pedagogicznym na Wydziale Muzyki Religijnej Uniwersytetu Artystycznego „George Enescu” w Jassach, a także prezesem Fundacji Kultury „Byzantion” w Jassach.

Chór Byzantion, założony w 1997 roku, obecnie działa w Iasi w Rumunii, z błogosławieństwem Jego Eminencji Teofana, Metropolity Mołdawii i Bukowiny oraz pod auspicjami Uniwersytetu Artystycznego „George Enescu” Iasi.
Od momentu założenia chór intensywnie koncertuje m.in w Grecji, Danii, Belgii, Holandii, Luksemburgu, Francji, Włoszech, Polsce, Rosji, Republice Mołdowy, Niemczech, Górze Athos i Rumunii, mając na koncie występy na ważnych międzynarodowych festiwalach muzycznych. Członkowie zespołu co roku biorą udział w uroczystościach patronalnych w klasztorach na Górze Athos, a także w licznych międzynarodowych sympozjach, na których przybliżają piękno, złożoność i głębię monodii bizantyńskiej.

Pod bezpośrednim kierownictwem Mistrza Lykourgosa Angelopoulosa, Archona Precentora Archidiecezji Konstantynopola i nauczyciela Państwowego Konserwatorium w Atenach, Chór Byzantion nagrał do tej pory 10 albumów audio.
Obecnym kierownikiem Chóru Byzantion jest Adrian Sîrbu.

Capella Sanctæ Crucis to zespół założony w 2012 roku przez Tiago Simasa Freire’a jako swoiste laboratorium do badania i interpretacji portugalskiej polifonii. Od początku działalności wpisują się w nurt multidyscyplinarnych badań, we współpracy m.in. z Centrum Studiów Klasycznych i Humanistycznych Uniwersytetu Coimbra (Portugalia), Superior Conservatory of Lyon i University of Saint-Etienne (Francja).

Nazwę Capella Sanctæ Crucis zawdzięcza kaplicy klasztoru Santa Cruz de Coimbra, skąd pochodzą XVI- i XVII-wieczne rękopisy muzyczne stanowiące źródło repertuaru zespołu i przedmiot badań nad pochodzeniem portugalskiej muzyki barokowej w kontekście iberyjskim i europejskim. Zespół skupia muzyków, którzy ukończyli czołowe europejskie ośrodki studiów nad dawnym repertuarem. Podczas odsłony Musica Divina w 2026 r. wystąpi pięcioro członków Capellæa Sanctæ Crucis.

Sofia Pedro, sopranistka i absolwentka Conservatorium van Amsterdam, specjalizuje się w repertuarze od muzyki średniowiecznej po najnowsze kompozycje współczesne. Jest współzałożycielką zespołu Seconda Prat!ca i współpracuje z cenionymi zespołami muzyki dawnej, rozwijając jednocześnie projekty poświęcone historycznym praktykom wykonawczym, szczególnie w portugalskiej muzyce XVI wieku.

Tiago Simas Freire, doktor muzykologii, wykładowca Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse de Lyon, należy do czołowych portugalskich badaczy i wykonawców muzyki dawnej. Jako flecista i kornecista współpracuje z licznymi zespołami europejskimi oraz nagrywa dla renomowanych wytwórni, m.in. Harmonia Mundi i Ricercar. Założona przez niego Capella Sanctae Crucis poświęcona jest badaniom i wykonawstwu portugalskich źródeł muzycznych XVI i XVII wieku. W 2024 roku otrzymał nagrodę REMA za projekt „Bridging Musical Heritage”.

Filipa Meneses, absolwentka Koninklijk Conservatorium w Hadze i Schola Cantorum Basiliensis, występowała z prestiżowymi zespołami jak Hespèrion XXI, Le Parlement de Musique, Profeti della Quinta i Les Timbres. Brała udział w nagraniach dla Harmonia Mundi i Naxos, a także pierwszym pełnym nagraniu Leuven Chansonnier.

Bor Zuljan, określany przez prasę mianem „rewolucjonisty lutni”, specjalizuje się w muzyce renesansowej oraz rekonstrukcji historycznych instrumentów i technik wykonawczych. Występuje na międzynarodowych scenach koncertowych, kieruje festiwalem Flores Musicæ w Słowenii i jest laureatem prestiżowych wyróżnień, m.in. Diapason d’Or de l’Année, CHOC oraz Editor’s Choice magazynu Gramophone.

Rui Silva, perkusjonista specjalizujący się w grze na instrumentach historycznych, współpracuje m.in. z Orquestra Barroca Casa da Música i Capella Sanctæ Crucis. Od wielu lat prowadzi pionierskie badania nad adufe – tradycyjnym portugalskim instrumentem perkusyjnym, który również samodzielnie wykonuje.

Anna-Liisa Eller jest estońską wirtuozką kannelu (estońskiego instrumentu tradycyjnego zbliżonego do cytry) i nauczycielką gry na tym instrumencie. W pracy artystycznej koncentruje się głównie na muzyce dawnej i twórczości współczesnej.

Anna-Liisa ukończyła z wyróżnieniem Estońską Akademię Muzyki i Teatru w 2014 roku pod kierunkiem prof. Kristi Mühling. W roku 2013 studiowała w Conservatoire National Supérieur Musique et Danse de Lyon (prof. Yves Rechsteiner) oraz w 2013-2014 w Staatliche Hochschule fur Musik w Trossingen (prof. Rolf Lislevand). W latach 2016-2022 kontynuowała studia doktoranckie w Estońskiej Akademii Muzyki i Teatru (prof. Toomas Siitan i prof. Imbi Tarum). Jest zapraszana na największe festiwale muzyki dawnej we Francji, Belgii, Austrii, we Włoszech.

Ściśle współpracuje z kilkoma zespołami muzyki dawnej, takimi jak Supersonus (w 2019 roku ukazała się debiutancka płyta Resonances wydana przez ECM Records), The Bright Future Ensemble, Vox Clamantis, Floridante i in. W 2021 roku solowa płyta Anny-Liisy Strings Attached: The Voice of Kannel została wydana przez Harmonia Mundi, zebrała wiele pozytywnych recenzji w międzynarodowej prasie muzycznej, zdobyła nagrodę estońskiego albumu muzyki klasycznej roku 2021 oraz doroczną nagrodę Estonian Culture Endowment w 2021 roku.