Ūla Kinder
- Strona Główna
- Archiwum wg kategorii "Artyści"
Ūla Kinder

Ūla Kinder regularnie występuje jako solistka i członkini wielu uznanych zespołów w Stanach Zjednoczonych i Europie.
Ma za sobą liczne trasy koncertowe, występy na żywo w WQXR i BBC Radio 3 oraz udział w międzynarodowych festiwalach, takich jak Boston Early Music Festival, Bachfest Leipzig i Lucerne Festival.
W 2018 roku Ūla wystąpiła na Broadwayu w Belasco Theater w nagradzanej produkcji Globe Theater Farinelli and the King.
Jest absolwentką Juilliard School oraz Royal Academy of Music, gdzie studiowała u Nicolette Moonen i Rachel Podger.
Miała okazję pracować z najwybitniejszymi artystami muzyki dawnej, w tym z Masaakim Suzukim, Williamem Christiem, Laurence’em Cummingsem i Tonem Koopmanem. Obecnie kontynuuje naukę w Schola Cantorum Basiliensis w klasie Baptiste’a Romaina.
The braying harp (Harfa rycząca)
Michela Amici, Daniel Scott, Ūla Kinder
7 sierpnia 2025 ‡ 19:00 i 21:00
Kościół Ewangelicki św. Marcina
Daniel Scott
- Strona Główna
- Archiwum wg kategorii "Artyści"
Daniel Scott

Daniel Scott gra na flecie prostym, organetto i portatywie – specjalizuje się w muzyce średniowiecznej i jej nietypowych odczytaniach. Jego program na organetto, flety proste i elektronikę miał premierę podczas Queercon Maastricht w lipcu 2024.
Jest dyrektorem artystycznym brytyjskiego zespołu średniowiecznego Rune, który w 2025 roku rusza w trasę dzięki wsparciu The Continuo Foundation. Prowadzi też trio Ymnus, złożone z jego kolegów z The Royal Wind Music – zespół zadebiutował na Fabulous Fringe Festivalu Oude Muziek Utrecht w 2024 roku.
Regularnie współpracuje z kwartetem BLOK4, kwintetem Seldom Sene oraz Luthers Bach Ensemble w Groningen. Obecnie łączy działalność koncertową ze studiami z zakresu średniowiecznych instrumentów klawiszowych w Schola Cantorum Basiliensis pod kierunkiem Coriny Marti.
The braying harp (Harfa rycząca)
Michela Amici, Daniel Scott, Ūla Kinder
7 sierpnia 2025 ‡ 19:00 i 21:00
Kościół Ewangelicki św. Marcina
Michela Amici
- Strona Główna
- Archiwum wg kategorii "Artyści"
Michela Amici

Michela Amici z równym powodzeniem gra na harfie historycznej, jak i współczesnej. Występuje jako solistka, kameralistka oraz realizatorka basso continuo na scenach całej Europy.
W 2022 roku była artystką rezydentką na festiwalach Gaudeamus (New Notes) i Dag in de Branding (New Makers), gdzie prawykonała utwory napisane specjalnie dla niej przez Aspasię Nasopoulou, Borisa Bezemera, Karmit Fadael i Amarante Nat.
Pasję Micheli stanowią badania nad historycznymi harfami – obecnie pracuje nad rzymskim manuskryptem zawierającym utwory Stefano Landiego (1587–1639), rekonstruując dwa niekompletne dzieła na harfę, lutnię i organy.
Studiowała w Konserwatorium im. G. Rossiniego w Pesaro (Włochy), w Królewskim Konserwatorium w Hadze oraz w Schola Cantorum Basiliensis.
The braying harp (Harfa rycząca)
Michela Amici, Daniel Scott, Ūla Kinder
7 sierpnia 2025 ‡ 19:00 i 21:00
Kościół Ewangelicki św. Marcina
Andrew Hallock
- Strona Główna
- Archiwum wg kategorii "Artyści"
Andrew Hallock

Andrew Hallock – amerykański kontratenor mieszkający w Holandii. Studiował kompozycję na Uniwersytecie Teksańskim w Austin, a następnie śpiew w Królewskim Konserwatorium w Hadze pod kierunkiem m.in. Michaela Chance’a i Petera Kooija. Od 2009 roku prowadzi aktywną działalność jako solista i śpiewak zespołowy.
Zadebiutował solowo w 2011 roku w Concertgebouw w Amsterdamie, wykonując Pasję według św. Mateusza J.S. Bacha. Występował m.in. na festiwalach w Aix-en-Provence, Salzburgu, Ambronay, Utrechcie i Flandrii, specjalizując się w repertuarze barokowym i renesansowym.
Od 2010 roku związany jest z zespołem Cappella Pratensis, z którym regularnie koncertuje w Europie i Stanach Zjednoczonych. Współpracował również z takimi zespołami jak Vox Luminis, il Gardellino, English Voices, The Scroll Ensemble czy Bach Choir of the Netherlands. W ostatnich latach coraz chętniej sięga po repertuar średniowieczny, współpracując z zespołami Sollazzo Ensemble (Szwajcaria) i Diskantores (Holandia).
Równolegle rozwija działalność instrumentalną, specjalizując się w grze na cynku – dawnym instrumencie dętym – oraz jego budowie. Prowadzi warsztaty, wykłady i kursy w zakresie muzyki dawnej, m.in. dla Alamire Foundation, Stichting Koorprojecten Rotterdam i uniwersytetów w Bratysławie i Wirginii. Co roku latem uczy śpiewu z dawnej notacji podczas letniej szkoły Cappella Pratensis.
Noli tardare! - motety nadziei i oczekiwania
Ariel Abramovich, Jonatan Alvarado, Andrew Hallock, Jacob Heringman
6 sierpnia 2025 ‡ 19:00 i 21:00
Bazylika Najśw. Serca Pana Jezusa
Andrew Hallock na Musica Divina
Kolebka Josquina:muzyka burgundzka w czasach młodości Josquina des Préz
3 sierpnia 2021
Uniwersytecka Kolegiata św. Anny w Krakowie
Cappella Pratensis
- Strona Główna
- Archiwum wg kategorii "Artyści"
Artyści
fot. Jostijn Ligtvoet

fot. Jostijn Ligtvoet
Od niemal czterdziestu lat niderlandzki zespół Cappella Pratensis znany jest ze swojego innowacyjnego podejścia do wykonywania renesansowej muzyki polifonicznej. To jeden z nielicznych profesjonalnych zespołów na świecie śpiewających bezpośrednio z historycznej notacji, a nie z nowoczesnych transkrypcji chóralnych.
W ostatnich latach zespół zgłębia muzyczne tradycje tego repertuaru, badając metody historycznej improwizacji i dawne praktyki pedagogiczne, a także rekonstruując liturgiczne konteksty wykonywanych dzieł. Efektem jest głęboko zanurzone w historii podejście, w którym wykonawcy w pełni wcielają się w dawne kultury muzyczne, oferując przekonujące i poruszające interpretacje.
Oprócz regularnych występów w Holandii i Belgii, Cappella Pratensis koncertowała na prestiżowych festiwalach i cyklach koncertowych w Europie, Ameryce Północnej i Południowej oraz Japonii, m.in. na festiwalach muzyki dawnej w Bostonie, Berkeley, Utrechcie i Yorku.
Nagrania zespołu były wielokrotnie wyróżniane – m.in. Diapason d’Or, Prix Choc oraz trzykrotnie z rzędu tytuł Gramophone Editor’s Choice. Magazyn Gramophone uznał ich nagranie Requiem Ockeghema za najlepsze spośród ponad dwudziestu dostępnych wersji z ostatnich czterech dekad.
W 2022 roku zespół zdobył prestiżową nagrodę REMA-EEMN Heritage Project of the Year za płytę Apostola apostolorum. Nagranie Missa Maria zart Obrechta (2023) zdobyło Premio Abbiati od włoskiej krytyki muzycznej, tytuł Disco Excepcional magazynu Scherzo oraz pięć gwiazdek w magazynie Ritmo.
W 2024 roku nagranie to otrzymało Gramophone Classical Music Award – być może najważniejsze wyróżnienie w świecie muzyki klasycznej.
Złota Msza: Missa Ecce ancilla Domini, Guillaume Du Fay
8/08/2025 ‡ 20:30
Bazylika Najśw. Serca Pana Jezusa
Jacob Heringman
- Strona Główna
- Archiwum wg kategorii "Artyści"
Jacob Heringman

Jacob Heringman – lutnista urodzony w Stanach Zjednoczonych, obecnie mieszka w Londynie. Występuje zarówno jako solista, jak i we współpracy z wieloma zespołami, takimi jak The Rose Consort of Viols, Fretwork, Musicians of the Globe, The Kings Singers, The New London Consort, Virelai and The Dufay Collective. W swoim wykonawstwie specjalizuje się przede wszystkim w muzyce renesansowej i wczesnorenesansowej, ale nie waha się sięgać także po repertuar współczesny, w tym muzykę folkową oraz Bliskowschodnią, a także nietypowe projekty, jak np. z zespołem tanecznym Système Castafiore.
Heringman posiada w dorobku liczne nagrania z wieloma artystami. Jako solista nagrywał dla ASV, Naxos, Avie (gdzie dokonał nagrań opartych na kilku renesansowych księgach lutniowych) i kilku innych wytwórniach. W 2020 roku nakładem wydawnictwa Inventa Records ukazał się jego album solowy Inviolata: Josquin des Préz, podsumowujący dorobek 10 lat pracy artystycznej nad intabulacjami lutniowymi flamandzkiego mistrza polifonii. Właśnie ten repertuar usłyszymy podczas festiwalu Rezonanse.
Noli tardare! - motety nadziei i oczekiwania
Ariel Abramovich, Jonatan Alvarado, Andrew Hallock, Jacob Heringman
6 sierpnia 2025 ‡ 19:00 i 21:00
Bazylika Najśw. Serca Pana Jezusa
Jacob Heringman na Musica Divina
Secret History –ancient and modern polyphony for voices & lutes
11 sierpnia 2018
Kościół św. Józefa w Podgórzu
Micrologus
- Strona Główna
- Archiwum wg kategorii "Artyści"
Artyści
fot. Piotr Łysakowski, Poznań Katharsis Festival

fot. Piotr Łysakowski, Poznań Katharsis Festival
Zanim muzyka średniowieczna zdobyła serca współczesnych słuchaczy, oni już ją ożywiali. Micrologus to jeden z najważniejszych zespołów we Włoszech – i w całej Europie – który od ponad trzech dekad przywraca dawnej muzyce blask, znaczenie i żywotność.
Ich siłą jest połączenie nauki i intuicji. Zespół nie tylko sięga do źródeł pisanych – manuskryptów, traktatów i ikonografii – ale także bada tradycje ustne i techniki wykonawcze zachowane do dziś w muzyce ludowej. To właśnie dzięki temu etnomuzykologicznemu podejściu potrafią wydobyć z dawnych zapisów nie tylko melodię, lecz także jej unikalny styl: sposób frazowania, emisji głosu, ornamentyki i intonacji modalnej.
Muzycy Micrologus nie grają koncertów – tworzą żywe doświadczenia. Ich występy, nasycone gestem, rytmem i ruchem, odtwarzają pierwotne funkcje muzyki: modlitwę, święto, opowieść, taniec. Czy to w kościele, na dziedzińcu czy w ulicznym gwarze – muzyka na nowo ożywa tam, gdzie wybrzmiewała przed wiekami.
Zespół jest regularnym gościem niezliczonych festiwali muzyki dawnej, m.in. w słynnym Calendimaggio w Asyżu, gdzie dźwięki średniowiecza spotykają się z architekturą i rytmem świąt ludowych. Ich dorobek obejmuje także liczne nagrania, w tym rekonstrukcje nieznanych wcześniej repertuarów – zawsze z dbałością o rzetelność i głębię, ale też z myślą o współczesnym odbiorcy.
Micrologus na Musica Divina
XIII-wieczne laudy na okres Adwentu i Narodzenia Pańskiego
5 sierpnia 2025
Bazylika Nawiedzenia NMP
Huelgas Ensemble

Od ponad pięćdziesięciu lat Huelgas Ensemble jest jedną z najbardziej cenionych grup śpiewaczych specjalizujących się w wykonawstwie muzyki polifonicznej średniowiecza i renesansu. Zespół jest znany na całym świecie ze swoich nowatorskich programów, prezentujących mniej znane dzieła i źródła. Charyzma dyrygenta, Paula van Nevela i niezwykła precyzja brzmienia od wielu lat niezmiennie zadziwiają publiczność.
Historycznie ugruntowane interpretacje Huelgas Ensemble kształtowane są przez głębokie zrozumienie zasad estetycznych i praktyk wokalnych średniowiecza i renesansu. Krytycy i słuchacze doceniają zespół za niezwykłą klarowność w przekazywaniu repertuaru, która konsekwentnie wyznacza nowe standardy wykonawstwa. To właśnie te walory muzyczne sprawiają, że coraz więcej współczesnych kompozytorów zaprasza Huelgas Ensemble do wykonania swoich dzieł (m.in. Wolfgang Rihm i James MacMillan).
Huelgas Ensemble występuje w miejscach o międzynarodowej renomie, m.in. w Lincoln Center (Nowy Jork), Cité de la Musique (Paryż), Berliner Philharmonie, Royal Albert Hall (BBC Proms, Londyn), Wiener Konzerthaus, Concertgebouw (Amsterdam), Fundação Calouste Gulbenkian (Lizbona), Filharmonia Narodowa (Warszawa), BOZAR (Bruksela), AMUZ (Antwerpia) i Concertgebouw Brugia. Zespół regularnie uczestniczy także w uznanych festiwalach muzyki dawnej, często występując w swoim „naturalnym środowisku”, jakim są wielowiekowe kaplice, kościoły i klasztory. Buduje w ten sposób interdyscyplinarny pomost pomiędzy muzyką polifoniczną a architekturą.
W 2019 roku Huelgas Ensemble po raz pierwszy zorganizował „Pentecost Festival’ – międzynarodowy festiwal odbywający się w malowniczej burgundzkiej wiosce Talant, niedaleko Dijon. Zespół odnalazł tam idealną platformę do muzycznych eksperymentów, przedstawiania zupełnie nieznanego, wybitnego repertuaru, nowych form koncertowych wprowadzając także nowe rozwiązania dotyczące scenografii koncertowej oraz muzycznej interakcji z publicznością. Fakt, że festiwal jest oparty o jeden zespół wykonawców jest z pewnością nowością wśród wydarzeń tego typu.
Huelgas Ensemble na Musica Divina
Liturgia o zmierzchu: muzyka na jutrznię, nieszpory i kompletę
10 sierpnia 2024
Bazylika Świętej Trójcy w Krakowie
fot. Joana César
Hopkinson Smith

Urodzony w 1946 roku w Nowym Jorku, szwajcarsko-amerykański lutnista Hopkinson Smith ukończył z wyróżnieniem studia muzyczne na Harvardzie w 1972 roku. W następnym roku przyjechał do Europy, aby studiować u Emilio Pujola w Katalonii i Eugena Dombois w Szwajcarii. Następnie zaangażował się w liczne projekty kameralne, był m.in. współzałożycielem zespołu Hespèrion XX. Od połowy lat 80. skupił się niemal wyłącznie na repertuarze solowym na dawne instrumenty szarpane, realizując serię nagradzanych nagrań dla wytwórni Naïve. Należą do nich muzyka hiszpańska na vihuelę i gitarę barokową, francuska muzyka lutniowa renesansu i baroku, muzyka włoska początku XVII wieku i niemiecki późny barok.
Wydane w 2000 roku nagranie jego lutniowych aranżacji bachowskich Sonat i Partit na skrzypce solo spotkało się z szerokim uznaniem prasy. Magazyn Gramophone nazwał je „najlepszym nagraniem tych utworów na jakimkolwiek instrumencie”. Nagranie Dowlanda, wydane w 2005 roku, zdobyło nagrodę Diapason d’Or i zostało nazwane „cudownie osobistym” w recenzji New York Times’a. Jego najnowszy album Bright and Early poświęcony jest najstarszym źródłom włoskiej muzyki na lutnię renesansową z dziełami Spinacino i Dalzy.
Hopkinson Smith koncertował i prowadził kursy mistrzowskie niemal na każdym kontynencie, łącząc czasami pustelniczy styl życia z cygańskim. W latach 2007 i 2009 występował i prowadził warsztaty w Palestynie pod patronatem Fundacji Barenboim-Said i Szwajcarskiej Rady Sztuki. W 2010 roku otrzymał nagrodę muzyczną włoskiego regionu Apulia „maestro dei maestri, Massimo interprete delle musiche per liuto dell’antica Europa Mediterranea” jest też laureatem Nagrody Muzycznej miasta Petrer w 2015 roku w prowincji Alicante w Hiszpanii, a w 2018 roku został uhonorowany na Międzynarodowym Festiwalu Taxco w Meksyku. W październiku 2021 otrzymał nagrodę Chitarra d’Oro od Convegno Internazionale de la Chitarra w Mediolanie. Wykłada w Instytucie Studiów Zaawansowanych Schola Cantorum Basiliensis.
Hopkinson Smith na Musica Divina
Siedem łez.Muzyka lutniowa z Włoch i Anglii
9 sierpnia 2024
Kościół św. Mikołaja w Krakowie
fot. Vico Chamla
Dziczka

Dziczka (ukr. Дичка) zespół powstały w 2006 roku w Warszawie w grupie miłośników muzyki tradycyjnej. Repertuar grupy stanowią tradycyjne pieśni – obrzędowe, liryczne, religijne – z różnych regionów Ukrainy oraz Podlasia. W swoich interpretacjach śpiewaczki starają się zachować oryginalne dialekty oraz charakter i sposób wykonania. Dziczka regularnie daje koncerty w Polsce i za granicą, bierze udział w festiwalach, projektach teatralnych, radiowych i filmowych. Zespół zagrał m.in. w filmie Wojtka Smarzowskiego Wołyń, wykonując w nim również ukraińską muzykę wokalną. Dotychczasowy dorobek fonograficzny grupy to trzy płyty CD: Tradycyjne pieśni z Ukrainy (2009), Kolędy z Podlasia (2012) oraz Pąć (2021). Album Pąć znalazł się w finale konkursu na Folkowy Fonogram Roku towarzyszącemu Festiwalowi Folkowemu Polskiego Radia „Nowa Tradycja”.
Liderką i założycielką Dziczki jest Tetiana Sopiłka, ukraińska wokalistka, etnomuzykolog, pedagog, absolwentka i wieloletni pracownik naukowy Akademii Muzycznej im. Piotra Czajkowskiego w Kijowie, członkini powstałego w 1979 roku legendarnego ukraińskiego zespołu Drevo, skupiającego wykonawców i badaczy muzyki tradycyjnej, uczestniczka wielu międzynarodowych projektów muzyki tradycyjnej, a także współczesnej (w Polsce koncertowała m.in. z grupą Voo Voo). Obok Tetiany w skład zespołu wchodzą Maniucha Bikont, Justyna Czerwińska, Maria Puzyna, Ewa Winiarska, Agata Wróbel i Amelia Pietroczuk.
Dziczka to drzewo z charakterem, niepowtarzalne i jedyne w swoim rodzaju, mocne i wytrzymałe, potrafiące przetrwać w każdych warunkach – a jednocześnie chętnie dzielące się swą siłą zawartą w najlepszych na świecie owocach. Tak samo jest z muzyką wykonywaną przez zespół Dziczka: każda pieśń uwodzi oryginalnym brzmieniem indywidualnych głosów zlewających się w harmonijną całość. W naturalnych, charakterystycznych tembrach słychać pierwotność Polesia i tęsknotę Połtawszczyzny. Tak jak owoce dzikich drzew, te pieśni nasiąknięte są wszystkim, z czego wyrosły: otaczającym krajobrazem, losami śpiewających je ludzi, słońcem, wiatrem.
Dziczka na Musica Divina
Gdzieś Ty Duszo wędrowała
8 sierpnia 2024
Bazylika NSPJ w Krakowie














