Mateusz Kowalski violę da gamba studiował w Krakowskim Konserwatorium im. W. Lutosławskiego (u Kazimierza Pyzika) oraz w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie (u Marcina Zalewskiego). W 2009 roku uzyskał w tej uczelni dyplom z wyróżnieniem. Swoje umiejętności doskonalił również w Królewskim Konserwatorium w Hadze, kształcąc się u Philippa Pierlot i Rainera Zipperlinga oraz we Francji u Marianne Muller.
Jest członkiem zespołu Floripari, którego siedzibą jest Zamek Królewski na Wawelu. Występuje również w kilku innych formacjach muzyki dawnej w Polsce – Ars Cantus, Capella Cracoviensis, Cracow Singers, w międzynarodowym Ensemble Barocum, litewskim Brevis Consort oraz słowackim Le Nuove Musiche. Współpracuje również baletem dworskim Cracovia Danza. Z zespołami tymi, jako kameralista i solista, występuje w Polsce i za granicą (m.in. Holandia, Szkocja, Hiszpania, Włochy, Słowacja, Ukraina, Bułgaria, Australia). Wraz z gambowym triem Gambasada zajął pierwsze miejsce na Międzynarodowym Konkursie Kameralnych Zespołów Muzyki Dawnej – Żory 2012. Od 2013 uczy gry na violi da gamba w Akademii Muzycznej im. K. Pendereckiego w Krakowie. W roku 2020 w swojej macierzystej uczelni uzyskał tytuł doktora sztuk muzycznych.
Swoją przygodę z muzyką dawną rozpoczynał w Bractwie Lutni z Dworu na Wysokiej, wokalnej grupie prowadzonej przez lutnistę, Antoniego Pilcha. Z zespołem tym koncertował w kraju i za granicą – m.in. Festiwal d’Ile de France, reprezentacja Województwa Małopolskiego na wystawie Expo Hanower ‘2000, koncerty na zaproszenie Konsulatu Polskiego w Barcelonie, trzykrotny udział w Festiwalu Trialogos w Tallinie (współpraca z estońskim Linnamusikud i rosyjskim Sirin).
Od 1997 r. prowadzi wokalny zespół Perfugium, którego głównym polem zainteresowań jest polifonia renesansowa oraz tradycyjne pieśni Kościoła w Polsce. Z zespołem tym wydał sześć płyt CD.

Zrodzony ze spotkania Marii Cristiny Kiehr i Jeana-Marca Aymesa, Concerto Soave to zespół wydobywający z muzyki barokowej wyjątkowo poetyckiego i dźwięcznego ducha.
Ci uznani soliści odkrywają repertuar włoskiego seicento, sięgają także dalej, w tym po twórczość współczesną i projekty multidyscyplinarne.
Na zaproszenie największych festiwali (Aix-en-Provence, Ambronay, Saintes, Utrecht, Innsbruck) zespół wykonał ponad pięćset koncertów na całym świecie. Prestiżowe nagrania dla L’Empreinte Digitale, Harmonia Mundi, Ambronay Label czy Zig-Zag Territoires ugruntowują wyjątkowy status Marii Cristiny Kiehr jako jednej z najwybitniejszych śpiewaczek swojego pokolenia oraz wyjątkowe mistrzostwo wykonawcze Concerto Soave.

Ensemble Profeti della Quinta został założony w Galilei w Izraelu przez śpiewaka (bas) i klawesynistę Elama Rotema. Zespół obecnie ma swoją siedzibę w Bazylei (Szwajcaria), gdzie jego członkowie odbyli studia w Schola Cantorum Basiliensis (światowym centrum badań nad muzyką dawną). Koncentrując się na repertuarze z XVI i początku XVII wieku, zespół dąży do tworzenia angażujących i wyrazistych programów dla współczesnej publiczności, biorąc jednocześnie pod uwagę praktyki wykonawcze epoki. Istotną częścią działalności Profeti della Quinta jest badanie i wykonywanie dzieł dotąd pomijanych, jak np. Hashirim asher li’Shlomo Salomone Rossiego (1623) – pierwszego utworu polifonicznego opublikowanego w języku hebrajskim.

W 2011 roku zespół wygrał York Early Music Young Artists Competition i od tego czasu występował w Europie, Izraelu, Ameryce Północnej, Chinach i Japonii. Koncertował na znanych festiwalach i w prestiżowych miejscach, takich jak Oude Muziek Festival Utrecht, Beethovenfest Bonn, London Festival of Baroque Music, Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku czy sala koncertowa w Szanghaju.

Nagrania CD zespołu są ciepło przyjmowane zarówno przez publiczność, jak i krytyków. Są to między innymi nagrania poświęcone muzyce Salomone Rossiego (dwie płyty), Luzzasco Luzzaschiego, Orlando di Lasso, Claudio Monteverdiego, anonimowego kompozytora Carlo G., Phillipe Verdelota i innych. Profeti della Quinta pojawił się również w filmie dokumentalnym Hebreo: The Search for Salomone Rossi Josepha Rochlitza, nakręconym w Mantui we Włoszech. Zespół prawykonał i nagrał dwa duże dzieła skomponowane specjalnie dla niego przez Elama Rotema: dramat biblijny Józef i jego bracia oraz zbiór motetów Quia amore langueo. Oba utwory wykorzystują biblijne teksty hebrajskie i zostały skomponowane w stylu wczesnego baroku włoskiego.

Armonía Concertada w swojej pracy artystycznej kreuje przeszłość, która mogłaby się wydarzyć, pokazuje nowe początki i ciągi dalsze, zaprasza do podróży po hipotetycznym krajobrazie zbudowanym z prawdziwych danych i wiarygodnych świadectw. Daleki od podążania utartymi ścieżkami, duet nie tylko powraca do muzycznej przeszłości, ale także aktywnie odtwarza tekst muzyczny, tworząc nowy, ekskluzywny repertuar oparty zarówno na muzycznym rygorze, jak i wyobraźni.

Żeński zespół wokalny Uzorika został założony w 2008 r. przez solistkę zespołu Sirin – Varvarę Kotovą. Program artystyczny zespołu koncentruje się wokół zapomnianej rosyjskiej muzyki sakralnej XVI-XVIII w. Charakterystyczne dla Uzoriki są zarówno ascetyczny śpiew znamienny i prostoduszne kolędy, ekspresyjne kanty i liryczne wiersze duchowne jak i archaiczna stroczna monodia oraz wyszukana polifonia. W repertuarze zespołu pojawiają się również śpiewy sakralne innych krajów (greckie, gruzińskie, serbskie) oraz zachodnio-europejska muzyka XIII-XVI w. Na każdym występie usłyszeć można historyczne instrumenty – gusli, lirę korbową, harfę średniowieczną. Działający już ponad dekadę zespół zorganizował w tym czasie kilkadziesiąt koncertów i warsztatów edukacyjnych w Rosji i za granicą. Grupa nagrała trzy płyty: Dawna muzyka Rosji i Europy (2008), Od Bożego Narodzenia do Wielkanocy (2012) oraz album z wierszami duchownymi Jak to żyła dusza (2011).

Zespół powstał w 2014 r. w Bazylei i skupia artystów zainteresowanych muzyką późnego średniowiecza i wczesnego renesansu. Kierownikiem artystycznym jest grająca na fideli Anna Danilevskaia. Sollazzo Ensemble gromadzi muzyków o różnych muzycznych życiorysach, także mających doświadczenie w dziedzinie muzyki współczesnej, teatru czy musicalu.
Członkowie Sollazzo studiowali na uczelniach specjalizujących się w muzyce dawnej takich jak: Schola Cantorum Basiliensis, Esmuc w Barcelonie, CNSM w Paryżu, gdzie program nauczania oferował im różnorodne sposoby podejścia do repertuaru średniowiecznego, inspirował do artystycznych eksperymentów, zanim znajdą autonomiczną ścieżkę kontynuacji wspólnej pracy.
W 2014 r. zespół wygrał Vier Jahreszeiten, międzynarodowy konkurs muzyki kameralnej organizowany przez Schola Cantorum we współpracy z fundacją Augusta Pickhardta i wkrótce potem został wybrany do programu „eeemerging” (emerging european ensembles – wschodzące zespoły europejskie), co dało im możliwość pełnego skoncentrowania się na sprawach muzycznych podczas rezydencji artystycznych w Opactwie w Ambronay, Collegio Ghislieri i na festiwalu Seviqc Brežice.
Oprócz działalności koncertowej, zespół współpracował z włoskimi Fondazione Franceschini (Florencja) i Fondazione Cini (Wenecja), w ramach międzynarodowych seminariów i sympozjów skupiających muzykologów, filologów i specjalistów włoskiej muzyki średniowiecznej.
W 2015 roku Sollazzo zdobył nagrodę York Early Music International Young Artists Prize, a także został nagrodzony przez publiczność nagrodą Friends of York Early Music Festival Prize, otrzymał również Cambridge Early Music Prize.